Kadın…

Bir Günün Değil, Bir Ömrün Hikâyesi

Kadın…

Dünyanın neresine giderseniz gidin karşınıza çıkar.

Bir tarlada toprağa eğilmiş bir çift nasırlı elde,

bir fabrikanın gürültüsü içinde sessizce çalışan bir işçide,

bir evde çocuk büyüten bir annede,

bir sınıfta geleceği anlatan bir öğretmende…

Kadın hayatın en güçlü ama çoğu zaman en sessiz kahramanıdır.

8 Mart gerçekten nedir?

Bir kutlama günü mü?

Yoksa kadınların yaşadığı acının, emeğin ve var olma mücadelesinin hatırlandığı bir gün mü?

***

Bugün dünyanın birçok yerinde çiçekler veriliyor, mesajlar paylaşılıyor. Ama 8 Mart’ın arkasında aslında ağır bir tarih, bir acı ve bir direniş hikâyesi var.

1857 yılında Amerika’nın New York kentinde yaklaşık 40 bin kadın dokuma işçisi, daha iyi çalışma koşulları ve insanca yaşam için greve çıktı. Grev bastırılmak istendi. İşçiler fabrikaya kilitlendi. Çıkan yangında 120’den fazla kadın işçi hayatını kaybetti. 

O gün fabrikada yanan sadece bir bina değildi.

Kadın emeğinin görünmezliği, eşitsizlik ve sömürü de o yangının içindeydi.

*** 

Yıllar sonra, 1910’da Kopenhag’da düzenlenen uluslararası konferansta Alman kadın hakları savunucusu Clara Zetkin, bu kadınların anısına 8 Mart’ın “Dünya Kadınlar Günü” olarak anılmasını önerdi ve öneri kabul edildi. 

Yani 8 Mart bir kutlama değil, bir hatırlama günüdür.

***

Anadolu’nun küçük bir köyünde yaşayan Ayşe’yi düşünün.

Sabah güneş doğmadan uyanır.

Önce çocuklarını hazırlar.

Sonra tarlaya gider.

Toprağı sürer, ürün toplar, eve döner, yemek yapar.

Akşam herkes uyuduktan sonra o hâlâ ayaktadır.

Ama çoğu zaman adı bile anılmaz.

Kadın emeği çoğu zaman görünmezdir.

***

Bir Başka Hikâye'de

Bir fabrikanın gürültüsü içinde çalışan genç bir kadın…

Adı belki Zeynep.

Sabahın ilk ışığında servisle işe gider.

Makinenin başında saatlerce çalışır.

Akşam eve döndüğünde yorgunluğu kimse fark etmez.

Ama o yine de hayal kurar.

Daha eşit bir dünya için.. 

***

Tarihin En Sessiz Kahramanları

Kadınlar tarih boyunca sadece evlerde değil, meydanlarda da vardı.

Savaşlarda cephe gerisinde,

tarlalarda üretimde,

okullarda eğitimde,

bilimde, sanatta, siyasette…

Ama çoğu zaman tarih kitapları onların adını yazmadı.

Oysa her insanın hikâyesi bir kadınla başlar.

***

Bugün dünya nüfusu yaklaşık 8,2 milyar.

Bunun yaklaşık 4,1 milyarı kadın, 4,15 milyarı erkek. Yani dünyada kadın ve erkek sayısı neredeyse eşit. 

Türkiye’de de tablo çok farklı değil.

Türkiye’de nüfusun yaklaşık %49,98’i kadın, %50,02’si erkek. 

Yani kadınlar toplumun yarısı…

Ama ne yazık ki kadınlar hâlâ şiddetin, eşitsizliğin ve korkunun en çok hedefi olan kesimlerden biri.

Birleşmiş Milletler verilerine göre dünya genelinde her üç kadından biri hayatının bir döneminde şiddete maruz kalıyor.

Bu gerçek, insanlığın en büyük utançlarından biridir.

Kadın olmak bir kader olmamalı.

Kadın sadece bir eş, bir anne ya da bir evin görünmeyen emekçisi değildir.

Kadın;

Hayatın üreticisidir.

Sevginin taşıyıcısıdır.

Toplumun vicdanıdır.

Bir anne olarak hayat verir.

Bir öğretmen olarak geleceği yetiştirir.

Bir emekçi olarak ekonomiyi büyütür.

Toplumlar kadınla olgunlaşır.

Kadınların güçlü olduğu toplumlar daha adil olur.

Ama kadınlar korkarak yaşıyorsa,

o toplum gerçekten gelişmiş sayılmaz.

***

Bir toplumun gerçek medeniyeti, kız çocuklarına verdiği değerle ölçülür.

Kız çocuklarını korumanın yolu sadece yasalar değildir.

Önce zihniyet değişmelidir.

Kız çocuklarının eğitim hakkı eksiksiz korunmalı

Erken yaşta evliliklerin önüne geçilmeli

Şiddete karşı etkili ve hızlı adalet sistemi kurulmalı

Okullarda toplumsal eşitlik ve saygı eğitimi verilmelidir. 

Gerçek bir 8 Mart;

Kadınların korkmadan yaşayabildiği,

Kız çocuklarının güven içinde büyüyebildiği,

Annelerin gözyaşı dökmediği bir dünya kurulduğunda anlam kazanacaktır.

Çünkü kadın;

Sadece bir gün hatırlanacak bir varlık değildir.

Kadın hayatın kendisidir.

Ve unutmayalım…

Kadınların güvende olmadığı bir dünyada,

hiç kimse gerçekten güvende değildir...