Hizmet Tamam… Ama Kocaeli Alarm Veriyor!

Kocaeli Kongre Merkezi’nde iki saatlik bir sunum yapıldı.

Adı iddialıydı: “Sadece Hizmet Ettik.”

Ama açık konuşalım…

Dün o salonda anlatılan şey sadece hizmet değildi.

Bir hesap verildi.

Bir bilanço okundu.

Bir şehir, rakam rakam masaya yatırıldı.

Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanı Tahir Büyükakın kürsüdeydi.

Millete döndü, “Asiller” dedi.

“Biz vekiliz” dedi.

Bu cümle öyle sıradan bir siyasi laf değildir.

Doğru yerde kuruldu mu ağırlığı vardır. Dün vardı.

Salon doluydu.

Hatta dolup taştı. İçeri giremeyenler oldu.

İki saat boyunca şehir konuşuldu.

Yol, altyapı, su, yatırım…

Rakamlar aktı:

55 milyar liranın üzerinde yatırım.

Az değil.

Ama mesele şu:

Rakam büyüdükçe sorun küçülmüyor.

Büyükakın iyi anlattı.

Akıcıydı, sakindi.

Yer yer espri yaptı.

Muhalefete dokundu ama polemiğe saplanmadı.

Tecrübe konuştu.

Ama benim dikkatimi çeken slaytlar değil…

Arada kurulan cümlelerdi.

Çünkü asıl hikâye oradaydı.

329 kilometre yol…

29 kavşak…

Binlerce araçlık otopark…

Evet, yapılanlar büyük.

Ama gerçek daha büyük:

Kocaeli’nin sorunu artık yol değil.

Yük.

Her yıl 50 bin yeni insan.

Her yıl 50 bin yeni araç.

Her gün 160 bin kamyon.

Bu tabloya asfalt yetmez.

Yıllardır aynı şeyi yapıyoruz:

Trafik artınca yol,

yoğunluk artınca kavşak…

Ama bu denklem artık çalışmıyor.

Bir cümle vardı…

Asıl her şeyi o anlattı:

“Her yıl Karamürsel nüfusu kadar göç alıyoruz.”

Bu bir başarı cümlesi değil.

Bu bir alarmdır.

Çünkü şehir büyümüyor…

Şişiyor.

Bir de işin diğer yüzü var.

Konutlar yükseliyor.

Lüks projeler “peynir ekmek gibi” satılıyor.

Peki bu ne demek?

Refah mı?

Yoksa kontrolsüz büyüme mi?

Daha önemli bir soru:

Bu binalar ne kadar güvenli?

Deprem kapıda.

Zemin, denetim, yönetmelik…

Asıl sınav daha verilmedi.

Sunumun satır aralarında bir mesaj daha vardı:

“Eleştiriyorsunuz ama siz ne yaptınız?”

Doğru… Siyasetin dili bu.

Ama Kocaeli artık klasik siyasi tartışmalarla anlatılacak bir şehir değil.

Mesele şu:

Dün ne yapıldığı değil…

Yarın ne olacağı.

Başkan bir noktada açık konuştu:

“Bu yük mevcut yollarla taşınamaz.”

İşte en doğru cümle buydu.

Çözüm ne?

Daha fazla asfalt değil.

Raylı sistem.

Metro.

Toplu taşıma.

Bugün pay yüzde 10.

Hedef 1,5 milyon yolcu.

Bu bir hedef değil…

Mecburiyet.

Şimdi hakkını verelim.

Kocaeli güzel bir şehir.

Altyapı var.

Yatırım var.

Hizmet var.

Ama…

“İyi” olmak yetmez.

Çünkü bu şehir durmuyor.

Her gün büyüyor.

Her gün ağırlaşıyor.

Dün alkış vardı.

İlgi vardı.

Başarılı bir sunum vardı.

Ama şehirler sunumlarla ayakta kalmaz.

Krizlere hazırlıkla ayakta kalır.

Kuzey Marmara Yolu nasıl nefes olduysa,

yeni projeler de umut olabilir.

Ama kritik soru hâlâ ortada:

Bu hız…

Göç hızını yakalayabilecek mi?

Başkan “emanet” dedi.

“İsraf etmedik” dedi.

“Hesap veriyoruz” dedi.

Doğru…

Ama şunu unutmayalım:

Bir şehrin kalbi sadece yatırımla atmaz.

O kalp;

kirayla,

gelirle,

ulaşımla,

eşitlikle atar.

Bir taraf “vizyon” der…

Diğer taraf “geçinemiyorum” diye fısıldar.

Niyet önemli.

Hizmet önemli.

Ama şehir yönetimi niyetle değil…

sonuçla ölçülür.

Ve Kocaeli için asıl sınav…

Henüz başlamadı.

Hizmet etmek önemlidir.

Ama yetmez.

Önemli olan…

şehri geleceğe hazırlamak.

Çünkü bugün anlatılanlar dündür.

Kocaeli yarına hazır mı… yoksa yarın Kocaeli’yi hazırlıksız mı yakalayacak?