Hey Orda Biri Var Mı?

Derinden Önce Kulakları Delen Bir Uğultu İle Uyandık Gece Yarısında. Ardından Büyük Bir Sarsıntı Ve Gürültü. Ne Olduğunu Anlayamadık, Dua Edecek Vakit Bile Yoktu. Karanlığın …

Derinden Önce Kulakları Delen Bir Uğultu İle Uyandık Gece Yarısında

Ardından Büyük Bir Sarsıntı Ve Gürültü, Ne Olduğunu Anlayamadık

Dua Edecek Vakit Bile Yoktu, Karanlığın İçinde Kıyamet Kopuyor Sanmıştık.

Ve Hiç Bilmediğimiz, O Güne Kadar Yaşamadığımız Büyük Bir Korku.

Toprağa Basmaktan, Gökyüzüne Bakmaktan Korktuğumuz O Gece.

Unutmadık..!

İçimize Sindirdik Açılarımızı Yaşadıklarımızı.

Ve Her 17 Ağustos Geldiğinde Kaçan Uykularım.

Gece Saat:02.00 Olsun İstemediğim

Yaşadığım Her Bunaltıcı Hava Bana O Akşamı Hatırlattı.

Bir Türlü Uyuyamadığımız Nemli Kasvetli O Gece.

Bana Hep “Hey Orda Biri Var Mı? “

Sözlerini Hatırlattı.

O Geceyi Unutmak Mümkün Mü...

17 Ağustos Depreminin Üzerinden Tam 20 Yıl Geçti. Dile Kolay 20 Yıl

23 Yaşında Mesleğinin Daha Başında Genç Bir Gazeteci Olarak Gördüğüm Ve Yaşadığım

En Acı Tecrübe Oldu Bu Hayatta.

O Gün Gözyaşları Arasında Deklanşöre Basarken,

Meğer Bir Kentin Yoktan Var Oluşunu, Umutsuzluğu İçinden

Doğan Yeni Bir Şehrin Dirilişini Bugünkü Tarihe Tanıklık Edecek Haber Yapmışız Sayfa Sayfa.

Yıkılan Taş Binaların Arasında Bağırtılar Ağlama Sesleri,

Enkaz Başında Çaresiz Bekleyen İnsanları hafızalarımda Bugün Gibi hatırlıyorum.

O Gün Ki Acının Telafisi Yok

Olmayacakta…

O Gün Çaresizliğin Haberini Yapmışım Farkında Olmadan.

Bugün Ona Depremin 20’ci Yıldönümü Adını Koysakta

Binlerce Kişiyi Gömdüğümüz Bu Topraklara

Deprem Şehidi Demişiz,

Telafisi Olmayan Bir Acıya

Deprem Öldürmez Bina Öldürür Lafı Çok Klişe Geliyor Artık Bana.

20 Yılda Yapılan Hatalar Var, Hala Görmezden Geldiğimiz.

Belki De Telafisi Olmayacak Hatalar bugün Yaptıklarımız.

Acıların Üstünü Örterek Kenti Yönetenler.

Boyalı Süslü Püslü Binalar Bana Hala O Günkü Korkularımı Hatırlatıyor.

Binlerce Bina Yıkıldı, Binlerce İnsan Öldü Bu Kentte.

Yetmedi Yerine 20 Yılda Binlerce Bina Yaptık, Binlerce İnsan Yerleştirdik İçine.

Sağlam Diyorlar, Depreme Dayanıklı Diyorlar, Kentsel Dönüşüm Diyorlar,

Yol Köprü Yapıyorlar, Ama Dayanıklılığını Denetlemiyorlar.

Kent Boğuluyor Nefes Alamıyor Taş Binalârdan Betonlaşmalardan ama dinlemiyorlar.

Görmezden Geliyorlar…

Bir Gün Gelecek Biz Yine Aynı Hatalarla Aynı Acıları Yüzleşeceğiz.

Kader Oyuncuları farklı Olacak

Hiç Bir Şey Bana 20 Yılda Bu Kentte Güzel Şeyler Yapıldığını Anlatmasın.

Makyaj Yapılmış Şehrin Güzelliğini Ancak Bir Gün Makyaj Silindiğinde Göreceksiniz.

Tarım Alanlarını Prefabrik Alan Diyerek Açıp Taş Binalar Diktiler.

İstihdam Diyerek Kentin Ağaçlarını, Ormanlarını Yok Ettiler.

Sahillerimizi Fabrikalara Peşkeş Çektiler.

Yeşil Mavi Dediler, Renksiz Şehir Verdiler.

Yanlışlara Alkış Tutup, Susturarak Günah İşlettiler.

Şimdi Ben 20 Yılda Yaşadıklarımı Unuttum Mu?