Bayrakları Görünce İçimiz Kıpır Kıpır Oluyor

Kocaelispor kurucularından merhum Nasut Kayalı’nın eşi Gülşen Kayalı ve torunu Kumsal Kayalı anlattı. 

Kocaelispor tarihini kim yazdı? Diye sorsalar bu şehirde birçok kişi, ‘Nasut Kayalı’ ismini verir. Ömrünü kent sporuna ve Kocaelispor’a adayan ve geçtiğimiz yıl 21 Şubat tarihinde vefat eden Nasut Kayalı’yı, ölümünün 1. yıl dönümünde eşi Gülşen hanım ve torunu Kumsal Kayalı’dan dinleme fırsatı bulduk.

EŞİ GÜLŞEN KAYALI ANLATTI

1937 yılında Gönen’de dünyaya gelen Gülşen Kayalı, 1,5 yaşında İzmit’e geliyor ve 18 yaşında Nasut Kayalı ile evleniyor. Hayatını kent sporu ve Kocaelispor’a adayan Nasut Kayalı ile birlikte macera dolu yıllara tanıklık ediyor. Bakalım bu yılları nasıl anlatıyor.

ÜSTÜ BAŞI KAN İÇİNDE GİTTİK

Eşim Nasut Kayalı ile 7 Mart 1955 yılında evlendik. O zamanlar Nasut’un hayatında Baçspor vardı. O yüzden her şeyimiz Baçspor renkleri olan yeşil beyazdı. Çukurbağ’da oturuyorduk. Ben bir yere giderken hep yeşil beyaz giyinirdim. Saçlarım kısaydı, yeşil yelek, beyaz kazak, beyaz papuçlarım vardı. Eşim o yıllarda Baçspor’da oynuyordu. Nikah günü geç kalıyorum diye tellerden atlamış ve ayağı sakatlanmış, nikaha ayağı seke seke gelmişti. Yeni evli olduğumuz yıllarda İstanbul’a bizimkilere gidecektik. O gün de İstanbul’da maç vardı. Kavga çıkmış, rahmetli kuyumcu Fikret’lerin yanına gitti. Üstü başı kan olmuş. Annemlerin yanına öyle gittik. Tabi Nasut’u bildikleri için doğal karşıladılar.

YEŞİL SİYAH BİR HAYAT

1966 yılında Kocaelispor kurulduktan sonra benim bütün kıyafetlerim yeşil siyaha döndü. O tarihten itibaren hayatımın her anında yeşil siyah renklerle baş başa oldum. Kocaelispor formaları, bayrakları ile çok vaktim geçti. Kocaelispor’un kuruluşu ile ilgili çok mücadeleler verdi. Şimdi şehrimizde her yeri yeşil siyah bayraklarla görünce hem duygulanıyorum, hem de gurur duyuyorum. Çünkü birçok flamanın etrafını ellerimle ördüm. O yıllarda rakip takımlara verilen flamalarda çok el izim vardır. Bir yandan ayağımda çocuk sallardım, diğer yandan da flamanın etrafını örerdim. 63 yıl evli kaldık. Çok güzel bir hayat yaşadık. Her gittiği deplasmandan bana mektuplar atardı. Mektupları halen bende saklı duruyor. Bende birçok maça gittim Nasut ile. Ama onsuz gittiğim tek maç onun anısına bilet bastırılan geçen seneki Tarsus İdman Yurdu maçı oldu. Çok duygulandım. Eşimi unutmadıkları için Kocaelispor camiasına teşekkür ederim. Kocaelispor’un başarılı olmasını çok isterim. Çünkü çok anılarımız var. Onunla ilgili bir şey gördüğümde içim kıpır kıpır oluyor. Heyecanlanıyorum. Geçmişte yaşadığımız neler var neler,,, bu kadar yıl nasıl geçti, hiç anlamadım. Kocaelispor’un ilelebet var olmasını temenni ediyorum. Herkese selamlarımı iletiyorum.

KOCAELİSPOR EN HASSAS NOKTAMIZ

Öncelikle dedemle ilgili bir söyleşi için burada sizlerle birlikte olmaktan dolayı çok mutluyum. Onun hayatı benim ve bizim ailemiz için bir başarı hikayesidir. Dedem, değişik bir adamdı. Yaşamı boyunca ailesine, şehrine, spora, topluma ve en son kendine daha faydalı nasıl olurumu düşündü. Halk adamıydı. Çocukluğundan gelen çalışma azmi ile her alanda insanlığa hizmet vermeye çalıştı. Aile, eğitim ve spor onun altın değerleriydi. Sevilen ve sayılan bir adamdı, çünkü her yaştaki bireyi sever ve sayardı. Açık görüşlü, özgüveni yüksek ve idealistti. 91 yaşına kadar kurmuş olduğu düzende mutluydu, çok mutluydu. Aramızdan da mutlu ayrıldı. Bence hayatta bir insanın yaşayabileceği en güzel duygu mutlu ve huzurlu ölmektir. İlklere imza atarak adını, soyadını bıraktı bizlere. Yani anlayacağınız, “ölümsüz olmayı” çoktan başarmıştı benim gözümde. Kocaelispor, en hassas noktası oldu her zaman. Onun üçüncü çocuğuydu bence; belki beşinci torunuydu. Kendi çocuğuna emek verir gibi emek verdi. Çok sağlam bir arşivi vardır dedemin.  Kocaelispor’un tüm hikayesi, kuruluşu, Baçspordan buralara nasıl geldiği, futbolcuları, takıma ait her şey. Aslen baçlıdır dedem. 85 yaşında yazmış olduğu kitabında da bunlardan bahsediyor. Kurmuş olduğu Okul Spor Mağazası, müze gibi bir yer bana kalırsa. Her adım buram buram tarih kokuyor. Gelmiş geçmiş, emek verdiği her şey ve herkes dükanının duvarlarında asılıdır. Yani kalpten bağlıydı. Aşıktı İzmit’e, Kocaelispor’a. Bizler de ailesi olarak onu, ilklerini ve ilkelerini sonsuza kadar yaşatmak istiyoruz, onunla her zaman gurur duyuyoruz. Ölüm yıldönümünde sevgi ve saygıyla anıyoruz.